จักร Singer โบราณ: ระบุรุ่น อายุ และมูลค่า Singer เก่าของคุณ

Q: จะบอกอายุจักร Singer ได้อย่างไร?

หาเลขบนฐาน (หน้าขวาของเครื่องเก่า ด้านล่างของรุ่นหลัง) แล้วค้น คุณจะได้ปีจัดสรรเลขและโรงงาน

ขั้นตอนที่หนึ่งหาอายุด้วยเลขประจำเครื่อง

Singer ทุกเครื่องมีเลขตอกบนฐาน เครื่องก่อนทศวรรษ 1950 อยู่ด้านบนหน้าขวา; เครื่องหลังอยู่บนแท่นนูนด้านล่าง พิมพ์ลงใน ค้นหาหมายเลขประจำเครื่อง Singer.

ตัวอักษรสองตัวและตัวเลขหกหลัก โดยมากหมายถึง 1924 ถึงทศวรรษ 1960
ตัวอักษรหนึ่งตัวและตัวเลขไม่เกินเจ็ดหลัก บ่งชี้ช่วงประมาณ 1900–1924
ตัวเลขเท่านั้น หมายถึงประมาณ 1900 หรือก่อนหน้านั้น

ขั้นตอนที่สองระบุรุ่นจากกระสวย

Singer ไม่ค่อยพิมพ์หมายเลขรุ่นบนจักร นักสะสมจึงระบุจากลักษณะ กระสวยเป็นเบาะแสเดี่ยวที่ดีที่สุด เลื่อนแผ่นข้างเข็มเปิดแล้วเปรียบเทียบ:

เรือกระสวยยาว (ทรงกระสุน)

กระสวยยาวทรงกระสุนอยู่ในเรือกระสวยที่แกว่งไปมา

27/127, 28/128

ประเภท 15 (ในกะโหลกกระสวย)

กระสวยกลมในกะโหลกที่ใส่ล็อกจากด้านข้าง

15-91 และตระกูลกลุ่ม 15

รุ่น 66 ใส่จากด้านบน

กระสวยกลมวางราบจากด้านบนใต้แผ่นเลื่อน

66, 99, 201, 401A, 403A, 404, 500A

ประเภท 221

กระสวยกลมเล็กในกะโหลกของตัวเอง

221/222K Featherweight, 301

จากนั้นตรวจ ขนาด (ขนาดเต็มหรือ 3/4) และ เข็ม: เข็มเอียงหมายถึง 301 หรือจักรซีรีส์ 400/500 ในจักรกลุ่ม 15 ชุดปรับความตึงอยู่บนแผ่นหน้าเหนือก้านตีนผี คู่มือของเรา เครื่องมือระบุรุ่น แนะนำทีละขั้นตอน

ขั้นตอนที่สามระบุยุคสมัย

1851–1900

ยุคหมายเลขล้วน

หมายเลขประจำเครื่องเป็นตัวเลขล้วน จักรกระสวยแกว่งใช้กระสวยยาวทรงกระสุน เช่น Model 27 (ตั้งแต่ปี 1891) และ Model 28 ขนาด 3/4

รุ่น 27 และ 127

1900–1930

เริ่มใช้ตัวอักษรนำหน้า

ตั้งแต่ 1900 Singer เพิ่มอักษรนำหน้า รุ่น 66 กระสวยใส่บนมาปี 1902 พร้อม Red Eye; 127 และ 128 ตามราว 1912

รุ่น 66 (Red Eye)

1930–1950

ยุคทองตะเข็บตรง

15-91 และ 201-2 ขับด้วยเฟือง และ 221 Featherweight หนัก 11 ปอนด์ (1933) รุ่นโปรดของนักสะสมหลายรุ่นมาจากช่วงปีเหล่านี้

รุ่น 201

1950–1964

อะลูมิเนียมและเข็มเอียง

301 น้ำหนักเบา (1951), 222K แขนอิสระจากสกอตแลนด์ (1953) และจักรซิกแซกเข็มเอียงซีรีส์ 400/500 เช่น 401A และ 500A

รุ่น 401A

ขั้นตอนที่สี่อ่านลายตกแต่ง

ลวดลายช่วยยืนยันอายุและความดั้งเดิม จักรที่ลายไม่ตรงปีจากเลขอาจทำผิวใหม่: singersewinginfo ยกตัวอย่างว่า 66 ก่อน 1935 ที่มี Paperclip ถูกทาสีใหม่

ลายสฟิงซ์

ทศวรรษ 1890–1950

เรียก Memphis หรือ Egyptian ด้วย อยู่บน 27 และ 15; บน 127 มีหนึ่งลายที่ฐานและหนึ่งที่เสา

พบใน: 27, 127, 15

ลายตาแดง

1902–ประมาณ 1920/23

ชื่อทางการคือ ‘Scroll (red)’ อยู่บนจักร 66-1 ที่ผลิตในสหรัฐฯ

พบใน: 66

Lotus

1907–ประมาณ 1920

‘Egyptian (green)’ บน 66K สกอตแลนด์ยุคแรกสุด

พบใน: 66K

Tiffany / Gingerbread

ต้นทศวรรษ 1900

ลายตกแต่งยุคแรกที่วิจิตร พบในบันทึกของ 27 และ 66

พบใน: 27, 66

Filigree

1911–ทศวรรษ 1940

มีบันทึกในรุ่น 66 และ 99

พบใน: 66, 99

ลายคลิปหนีบกระดาษ

1935–ทศวรรษ 1950

ลายเรขาคณิตบนจักรทศวรรษ 1930–50

พบใน: 201, 301, 221

ลายปริซึม

ตั้งแต่ 1953

ลายเรขาคณิตรุ่นหลัง ใช้บน 201 ตั้งแต่ 1953 และบน 301 หลังหมายเลขเครื่อง NA130000

พบใน: 201, 301, 221

ผิวย่น ‘Godzilla’

ทศวรรษ 1930–40

ผิวสีย่นแทนลวดลาย พบใน 66, 128 และ 221

พบใน: 66, 128, 221

สำหรับปี รุ่น และเครื่องมือค้นลวดลาย 14 แบบ ดูฉบับเต็ม คู่มือลวดลาย Singer.

ภูมิหลังประวัติย่อ Singer

ลำดับเวลาด้านล่างอธิบายสิ่งส่วนใหญ่ที่เห็นบนจักรเก่า: เหตุใดบางเครื่องมีเลขล้วนแต่บางเครื่องมีตัวอักษร เหตุใดจักรสกอตแลนด์กับอเมริกาต่างกัน และเหตุใดการผลิตในอเมริกาจึงมีช่วงว่างระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

ปี	เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
1850	Singer ออกแบบจักรจาก Boston ใหม่ ใน 1850 Isaac Singer ตรวจจักร Lerow & Blodgett ที่โรงงาน Orson Phelps ในบอสตัน และร่วมกับ Phelps และ George B. Zieber เริ่มสร้างทางเลือกที่ใช้จริงได้
1851	สิทธิบัตรและ I. M. Singer & Co. Singer ได้รับสิทธิบัตรสหรัฐฯ หมายเลข 8294 ในเดือนสิงหาคม 1851 และก่อตั้ง I. M. Singer & Co. ในนิวยอร์กร่วมกับทนาย Edward C. Clark ผู้ให้คำแนะนำด้านสิทธิบัตร
1856	เริ่มแผนเช่าซื้อ Edward Clark เริ่มระบบเช่าซื้อปี 1856 ให้ครอบครัวซื้อจักรด้วยมัดจำเล็กน้อยและผ่อนรายเดือน มักถูกกล่าวว่าเป็นแผนผ่อนชำระอเมริกันแรก
1863	ก่อตั้ง Singer Manufacturing Company ห้างหุ้นส่วนยุบในเดือนกรกฎาคม 1863 และแทนด้วย The Singer Manufacturing Company โดย Singer และ Clark ได้หุ้นคนละ 2,075 หุ้นจากทั้งหมด 5,000 หุ้น
1867	โรงงานสกอตแลนด์แรกที่กลาสโกว์ Singer เปิดโรงงานที่ John Street เมือง Glasgow ในปี 1867 ตามด้วยโรงงานใหญ่กว่าใกล้ Bridgeton Cross ภายในปี 1873 ซึ่งเวลานั้น Singer จ้างคนในสกอตแลนด์กว่า 2,000 คน
1872	โรงงาน Elizabethport เปิด Singer เปิดโรงงานขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะใน Elizabethport รัฐ New Jersey ปี 1872 (บางแหล่งระบุ 1873) และเป็นศูนย์กลางการผลิตอเมริกันกว่าหนึ่งศตวรรษ
1885	โรงงาน Kilbowie และกระสวยแกว่ง โรงงาน Kilbowie ที่ Clydebank เริ่มก่อสร้างในปี 1882 เริ่มผลิตในปี 1884 และก่อสร้างเสร็จในปี 1885 ปีเดียวกัน Singer ซื้อและทำให้แบบกระสวยยาวแกว่งของ Robert Whitehill แพร่หลาย
1905	เข้าซื้อ Wheeler & Wilson Singer ซื้อคู่แข่ง Wheeler & Wilson ในปี 1905 ได้โรงงาน Bridgeport รัฐ Connecticut และยังขาย Wheeler & Wilson No. 9 ภายใต้ชื่อของตัวเองอย่างน้อยถึงปี 1913
1908	เปิดอาคาร Singer Tower ในนิวยอร์ก Singer Tower สูง 41 ชั้น (ถึงยอดโดมสูงเทียบเท่าประมาณ 47 ชั้น) ในแมนฮัตตันตอนล่าง เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเมื่อ 1 พฤษภาคม 1908 และเป็นอาคารสูงที่สุดในโลกจนถึงปี 1909 อาคารถูกรื้อถอนระหว่างปี 1967 ถึง 1969
1933	เปิดตัว Featherweight 221 Model 221 Featherweight อะลูมิเนียมน้ำหนักเบาเริ่มผลิตในปี 1933 และจัดแสดงที่งาน World's Fair ชิคาโก (Wikipedia ระบุฤดูกาล 1934) รุ่นดั้งเดิมหยุดผลิตในปี 1961 แต่แคนาดาและสกอตแลนด์ผลิตต่อถึงประมาณ 1969; ISMACS ระบุช่วง 1933–1971
1935	โรงงาน Monza และ Bonnières เปิดดำเนินการ Singer เปิดโรงงานยุโรปใหม่ที่ Monza อิตาลี (พิธีเปิด 24 เมษายน 1935) และ Bonnières-sur-Seine ฝรั่งเศส จักรมีอักษรท้าย ‘M’ และ ‘B’ ในหมายเลขรุ่น
1942	หยุดผลิตจักรใช้ในบ้านช่วงสงคราม Elizabethport หยุดผลิตจักรใช้ในบ้านตั้งแต่มิถุนายน 1942 ถึงกรกฎาคม 1945 และหันไปผลิตยุทโธปกรณ์ Kilbowie ยังผลิตจักรจำนวนน้อยลงควบคู่งานสงคราม
1951	โรงงาน Anderson เริ่มผลิต โรงงานใหม่ที่ Anderson รัฐเซาท์แคโรไลนา สร้างในปี 1950 เริ่มผลิตปี 1951 ผลิตจักรอะลูมิเนียมเข็มเอียง รวมถึง 301, ซีรีส์ 401/403 Slant-o-Matic และซีรีส์ 500
1980	Clydebank ปิด โรงงาน Kilbowie ที่ Clydebank ปิดในเดือนมิถุนายน 1980 ยุติการผลิตจักร Singer ในสกอตแลนด์ที่ยาวนานกว่าศตวรรษ อาคารถูกรื้อในปี 1998

การดูแลการดูแล Singer โบราณ

ใช้น้ำมันจักรเท่านั้น

น้ำมันจักรเย็บผ้าที่เหมาะสมเป็นน้ำมันใสความหนืดต่ำ ไม่มีสารเติมแต่งที่ทิ้งคราบแข็ง หลีกเลี่ยง 3-in-1 น้ำมันใช้ในบ้าน น้ำมันรถยนต์ และน้ำมันแทรกซึม WD-40 เป็นผลิตภัณฑ์ไล่น้ำและหล่อลื่นได้ไม่นาน

กำจัดขุยก่อนหยอดน้ำมัน

ถอดแผ่นเข็มแล้วใช้แปรงปัดขุยผ้าออกจากฟันส่งผ้าและบริเวณกระสวย ปัดมาทางด้านหน้าเพื่อไม่ให้ขุยเข้าไปในเฟือง หลังหยอดน้ำมัน ให้เย็บบนเศษผ้าเพื่อซับน้ำมันส่วนเกินออก

ตรวจว่ามอเตอร์ใช้จาระบีหรือน้ำมัน

มอเตอร์ Singer บางรุ่นมีหลอดจาระบีพร้อมไส้สักหลาดมีสปริง รุ่นอื่นมีไส้ซับน้ำมัน ห้ามใส่น้ำมันในมอเตอร์แบบจาระบี เพราะอาจซึมเข้าไปปนเปื้อนขดลวด มอเตอร์แบบน้ำมันที่ขาดน้ำมันจะร้อนเกินไป

ถนอมผิวและลวดลาย

ผิวสีดำเป็นเชลแล็กบนสีเคลือบพร้อมลายทอง แอลกอฮอล์ แอมโมเนีย น้ำยาจากส้ม น้ำยาฐานน้ำ และตัวทำละลายอาจทำให้เชลแล็กขาวหรือลายทองกลายเป็นสีเงิน ซึ่งแก้กลับไม่ได้ ผ้านุ่มชุบน้ำมันจักรเป็นวิธีทำความสะอาดที่ปลอดภัยที่สุด

ตั้งความตึงสายพานให้ถูกต้อง

สายพานควรตึงเพียงพอไม่ให้ลื่นเท่านั้น ตึงเกินไปจะเพิ่มแรงต้านที่แบริ่ง ทำให้ถีบยาก และสึกเพลา สายพานหนังใหม่จะยืดเล็กน้อยเมื่อเข้าที่

ตรวจสายเก่าก่อนเสียบปลั๊ก

ฉนวนยางของมอเตอร์ ไฟ และตัวควบคุมเก่ามักแข็งและร่วนตามอายุ ควรเปลี่ยนสายสภาพนี้ก่อนใช้จักร เพราะเสี่ยงไฟดูดและไฟไหม้

อภิธานศัพท์คำศัพท์ที่คุณจะพบ

ก้านตีนผี: ก้านคือส่วนของก้านตีนผีที่ใช้ยึดตีนผี Wikipedia ระบุระยะจากใต้ตีนผีถึงสกรูหมุนมือประมาณ 0.5 นิ้ว (13 มม.) สำหรับก้านต่ำ และประมาณ 1 นิ้วสำหรับก้านสูง; แหล่งอื่นวัดต่างกัน (ประมาณ 12 และ 18 มม.) Singer เข็มเอียงใช้ตีนผีก้านเอียงเฉพาะของตน
ตีนผี: อุปกรณ์ที่กดผ้าให้ราบกับฟันส่งผ้าขณะป้อนผ้าผ่านและเย็บ
ฟันส่งผ้า: ฟันหยักที่โผล่ผ่านช่องฐานเพื่อจับผ้าและเลื่อนผ่านเข็ม
ลดฟันส่งผ้า: ระบบส่งผ้าที่ใช้ในจักรบ้านแทบทั้งหมด โดยกลไกส่งผ้าทำงานใต้พื้นเย็บ
กระสวยยาวแบบแกว่ง: ระบบขับกระสวยที่กระสวยยาวแกว่งไปมาตามแนวโค้ง Singer ซื้อแบบในปี 1885 และใช้ในรุ่นอย่าง 27/28 และ 127/128
ตะขอแกว่ง: ตะขอที่แกว่งไปมาตามส่วนโค้งสั้นรอบกระสวยที่อยู่นิ่ง เช่น ใน Singer 15-91
ตะขอหมุน: ตะขอที่หมุนต่อเนื่องทิศเดียวและเกี่ยวด้ายบนทุกหนึ่งรอบ Allen B. Wilson ประดิษฐ์ในปี 1851 และรู้จักกันในชื่อหลักการ Wheeler & Wilson
กระสวยใส่จากด้านบน: กระสวยที่วางราบใต้แผ่นเข็มในตะขอแนวนอน แทนการอยู่ในกะโหลกถอดได้ Singer ทำให้รูปแบบนี้แพร่หลายในรุ่น 66
มอเตอร์ปิด: ชื่อที่นักสะสมใช้เรียกมอเตอร์ไฟฟ้าแบบปิดติดหลังจักรขับด้วยเฟือง เช่น 15-91 และ 201-2 ซึ่งไม่มีสายพานภายนอก
สีดำอบ: ผิวสีดำอบของจักรรุ่นเก่า ทาสารเคลือบ ‘japan’ หนา ๆ อบ ขัด แล้วทาซ้ำ ก่อนตกแต่งและเคลือบวาร์นิช
ลวดลาย: ลายถ่ายโอนตกแต่งบนผิวเคลือบดำอบของจักร เช่น Acanthus, Dogwood หรือ Celtic Swirl ช่วยลงวันที่ได้เพราะทราบช่วงใช้ของแต่ละลาย
ลูกเบี้ยว: แผ่นมีรูปทรงที่กำหนดลายตะเข็บตกแต่ง เมื่อลูกเบี้ยวหมุน ตัวตามที่เชื่อมกับหลักเข็มจะวิ่งตามรูปขอบและทำให้เข็มขยับซ้ายขวา

ขั้นสุดท้ายมีมูลค่าหรือไม่?

Singer เก่าส่วนใหญ่ออกแบบให้ซ่อมได้ และจักรตะเข็บตรงที่หมุนคล่องมักคุ้มค่าที่จะทำความสะอาดและหยอดน้ำมันเพื่อใช้งาน สำหรับมูลค่าทางการเงิน ดู Singer เก่าของฉันมีมูลค่าเท่าไร; อธิบายวิธีค้นหาราคาขายสำเร็จจริง จักร Singer โบราณจำนวนมากยังอยู่ในขาตั้งถีบและตู้ ดู คู่มือจักรถีบ.

คำถามคำถามที่พบบ่อย

จะบอกอายุจักร Singer ได้อย่างไร?

หาเลขบนฐาน (หน้าขวาของเครื่องเก่า ด้านล่างของรุ่นหลัง) และ ค้นหา. คุณจะได้ปีที่จัดสรรเลขและโรงงาน

จักร Singer เก่ามีมูลค่าหรือไม่?

บางเครื่องมีค่า หลายเครื่องราคาไม่สูง ผลิตมาหลายล้านเครื่อง รุ่นทั่วไปสภาพปานกลางจึงขายได้ไม่มาก รุ่น สภาพ ความครบถ้วน และความต้องการท้องถิ่นกำหนดมูลค่า; ของเรา คู่มือมูลค่า แสดงวิธีตรวจราคาขายสำเร็จจริง

จักรเย็บผ้า Singer รุ่นใดเก่าที่สุด?

ฐานข้อมูลก่อนปี 1900 ของ ISMACS ระบุหมายเลขประจำเครื่อง 1 ว่าอยู่ในเดือนกันยายน 1850 จักรจากทศวรรษ 1850 และ 1860 หายาก

ควรบูรณะ Singer เก่าหรือคงสภาพเดิม?

ทำความสะอาดเบา ๆ และรักษาผิวเดิมเท่าที่ทำได้; น้ำยารุนแรงอาจลอกลวดลาย การทำความสะอาดและหยอดน้ำมันกลไกมักช่วยให้จักรดีขึ้นโดยไม่เสียความดั้งเดิม

ควรใช้น้ำมันอะไรกับ Singer เก่า?

ใช้เฉพาะน้ำมันจักรเย็บผ้าที่เหมาะสม หลีกเลี่ยง 3-in-1 น้ำมันใช้ในบ้านและรถยนต์ และอย่าพึ่ง WD-40 ซึ่งไล่น้ำแต่ไม่ได้หล่อลื่นยาวนาน

ทำไมจักรเก่าของฉันมีสองหรือสามหมายเลข?

จักรที่ผลิตก่อนประมาณ 1900 อาจมีหลายหมายเลข ใช้หมายเลขที่ยาวกว่าและมีค่ามากกว่าในการหาปี